طراحی وب سایت

اینترنت نتیجه اندیشه های بلندپروازانه مردم در دهه60 میلادی است. زمانی که کامپیوترها هنوز به بلوغ فعلی نرسیده بودند و وجود قابلیت انتقال اطلاعات برای تحقیقات و توسعه در کامپیوترها یک رویا بود. در سال 1962، در پایان نامه لیکلایدر (j.c.r. licklider) از دانشگاه mit، برای نخستین بار شبکه جهانی کامپیوترها بررسی شد و در اواخر همان سال به آژانس پروژه های تحقیقات پیشرفته دفاعی آمریکا (darpa) منتقل شد تا این ایده توسعه پیدا کند.
لئونارد کلاینراک (leonard kleinrock) از دانشگاه ام آی تی و ucla نظریه انتقال بسته ها (packet switching) را مطرح کرد که اصل پایه اتصالات اینترنت امروزی است.
در سال 1965 نخستین پیاده سازی شبکه انجام شد و لارنس رابرتس از دانشگاه ام آی تی نیز توانست یک کامپیوتر در دانشگاه ماساچوست را به کمک خطوط تلفن، به یک کامپیوتر در کالیفرنیا وصل کند و به این ترتیب شبکه های wan شکل گرفتند. همچنین در همین آزمایش این نتیجه اتخاذ شد که سوئیچ های خطوط تلفن برای انتقال داده مناسب نیستند و نظریه انتقال بسته های کلاینراک به تائید رسید. رابرتس در سال 1966 به دارپا رفت و نقشه خود را با نام آرپانت گسترش داد. این افراد نخستین کسانی بودند که پایه های اصلی اینترنت را گذاشتند و در اغلب بررسی های ریشه ای اینترنت، نامشان نادیده گرفته می شود.
وقتی سناتور تد کندی در سال 1968 از ایجاد قرارداد آرپا آگاه شد، پیغام تبریکی را از طریق تلگرام به گروه bbn فرستاد که در آن اشتباها به جای عبارت interface message processor (رابط پردازشگر پیغام) از عبارت interfaith message processor (رابط معنوی پردازشگر پیغام) استفاده کرده بود!
اینترنت که در آن زمان با عنوان آرپانت شناخته می شد، در سال 1969 تحت قراردادی با دارپای تغییر نام یافته، به آرپا روی خط آمد و میان چهار کامپیوتر اصلی دانشگاه های جنوب غربی آمریکا اتصال برقرار کرد، این چهار دانشگاه عبارتند از: ucla، استانفورد، ucsb و دانشگاه یوتا. در سال های بعد تقریبا تمام مراکز مجهز به کامپیوتر به این شبکه متصل شدند.
هدف اولیه از تاسیس اینترنت این بود که شبکه به گونه ای تاسیس شود تا در صورت نابودی یکی از سایت ها توسط بمب اتمی، شبکه سالم باقی بماند. اگر مسیر اصلی نابود می شد، مسیریاب ها از طریق مسیرهای فرعی اطلاعات را منتقل می کردند.
اینترنت اولیه برای خبرگان، مهندسان، دانشمندان و کتابخانه ها بود، بنابراین هیچ پدیده ساده ای نبود. در آن روزها خبری از کامپیوترهای شخصی یا اداری نبود و هر کسی که از کامپیوتر استفاده می کرد یا حرفه ای این کار بود یا مهندس و دانشمندی که باید مهارت استفاده از روندی بسیار پیچیده را فرا می گرفت.
در سال 1972، ایمیل توسط ری تاملینسن پایه گذاری شد. او نشان @ را از میان نشانه های موجود در فهرست کاراکترها انتخاب کرد تا برای شناسایی نام کاربری و آدرس استفاده شود. پروتکل تل نت که از طریق آن می شد روی یک سیستم خارجی لاگین کرد، به دنبال انتشار یک rfc (وسیله ای برای انتشار نتایج تحقیقات علمی) ایجاد شد. پروتکل ftp که برای انتقال فایل بین سایت ها استفاده می شد نیز به دنبال انتشار یک rfc در سال 1973 اختراع شد و از آن هنگام به بعد، این rfcها را هر کسی که از این پروتکل استفاده می کرد، می توانست دانلود کند!
29 اکتبر 1969، چارلی کلاین در دانشگاه ucla نخستین بسته های اطلاعاتی را در شبکه آرپانت به دانشگاه استانفورد فرستاد. البته وقتی به کاراکتر g در کلمه login رسید، سیستم از کار افتاد!
در اواخر دهه 60 میلادی، کتابخانه ها کاتالوگ های خود را اتوماسیون کردند و شبکه ای مستقل از آرپا تشکیل دادند. در اواسط دهه 70 بیشتر بخش های شرقی و مرکزی آمریکا در یک شبکه واحد قرار گرفتند. کاتالوگ های اتوماسیون شده که در آغاز رابط چندان کاربرپسندی نداشتند، در اختیار جهانیان قرار گرفتند و تا پیش از آن که وب اختراع شود تا سال ها تنها از طریق تل نت می شد به آنها دسترسی پیدا کرد.اینترنت در دهه 70 میلادی با اختراع معماری tcp/ip که توسط باب کان پایه ریزی شد، به بلوغ رسید. این معماری سپس توسط ارتش آمریکا و دانشگاه ها مورد استفاده قرار گرفت.گروه های خبری که بر مبنای گفتگوهای پیرامون یک موضوع شکل گرفت، نخستین راه ارتباطات جمعی میان کاربران مختلف بود. در سال 1986، بنیاد ملی علوم آمریکا شبکه ای به نام nsfnet را راه اندازی کرد که به صورت کشوری، پهنای باند 56 کیلوبیت بر ثانیه داشت. این بنیاد در طول یک دهه، پشتیبانی از این شبکه را بر عهده داشت و از آن برای استفاده های غیرتجاری، دولتی و تحقیقاتی استفاده می کرد.
پس از این رویدادها، ایمیل، ftp و تل نت استاندارد شد و دسترسی به اینترنت تقریبا برای همه نهادها به امر ساده ای بدل شد؛ هر چند که در مقایسه با استانداردهای امروزی، وصل شدن به این سرویس ها کار بسیار پیچیده ای بود اما در آن دوران کاربردهای جدیدی به جز کتابخانه ها، شاخه های کامپیوتر، فیزیک و مهندسی برای این شبکه پیدا شد و بیشتر نهادها می توانستند به اشتراک فایل و منابع بپردازند.
پروتکل اترنت که امروزه در بسیاری از شبکه های محلی به کار می رود، نخستین بار در سال 1974 شکل گرفت و عنوان یکی از پایان نامه های باب متکالف، در دانشگاه هاروارد بود. پایان نامه وی به دلیل نبود اطلاعات آماری رد شد، ولی بعدا با کامل شدن اطلاعات مقبول واقع شد.
در سال 1989 پیتر دوچ و گروهش در دانشگاه مک گیل برای سایت های اف تی پی یک بایگانی کننده به نام archie ایجاد کردند. این نرم افزار به تمام سایت های اف تی پی آن موقع (که تعدادشان زیاد نبود) وصل می شد و فهرستی قابل جستجو از آن فایل ها را تهیه می کرد و در دسترس دیگران قرار می داد. از آنجا که دستورات استفاده از آرچی، همان دستورات یونیکسی بود، این سرویس بسیار محبوب شد و شاید پایه گذار نخستین صفحه های وب بود.
چون اینترنت از آغاز توسط دولت آمریکا پایه ریزی شده بود، در ابتدا تنها به منظور مقاصد تحقیقاتی، آموزشی و دولتی استفاده می شود. استفاده تجاری از اینترنت تا دهه 90 ممنوع بود و در آن زمان بود که شبکه های مستقل کم کم پدید آمدند. این شبکه ها بعدا ترافیک اطلاعاتی را در طول کشور تحت کنترل گرفتند و بدون گذر از شبکه های دولتی زیرساخت اینترنت را شکل دادند.
دانشگاه مک گیل که میزبان نرم افزار آرچی بود، متوجه شد که بیش از نیمی از ترافیک اینترنت آمریکا و اروپا به این دانشگاه وصل می شوند. مدیران سرورهای این دانشگاه نگران شده بودند که دسترسی دانشگاه به دلیل ترافیک بالا قطع شود، از این رو نرم افزار آرچی را پایین آوردند، غافل از آن که آرچی های دیگری کپی شده و در اختیار همگان قرار گرفته است!
گفتنی است که نخستین سرویس تجاری آنلاین، دلفی بود که به مشترکان خود سرویس می داد. این سرویس در ماه جولای سال 1992 به صورت ایمیلی شکل گرفت و سپس در ماه نوامبر از تمامی پروتکل های آن دوران پشتیبانی کرد. همچنین شبکه های دولتی در سال 1995 به پایان رسیدند و همه از شبکه های تجاری استفاده کردند. aol، prodigy و compuserve متولد شدند و در آن زمان استفاده تجاری آن قدر گسترده بود که موسسه های تحقیقاتی باید برای استفاده از شبکه به این شرکت ها پول پرداخت می کردند.
در سال 1993، مارک اندریسن، نخستین مرورگر گرافیکی با عنوان موزاییک را توسعه داد و اینترنت از طریق این مرورگر وصف دیگری پیدا کرد. اندریسن سپس به عنوان مغز متفکر netscape مشغول به کار شد و محصولش تا زمان عرضه اینترنت اکسپلورر از سوی مایکروسافت منبع اصلی دسترسی به اینترنت بود.
میلاد پیکانی

منبع : جام جم آنلاین  تاریخ : 25   مهر   1389  شاخه : اینترنت